Een weekje hard werken

Even een paar dagen niets laten horen i.v.m. de drukte. Deze week zijn we echt aan het knallen. Over de bouwgroep: Sinds dinsdag staan alle muren van de kerk! Nu is het verder afwerken, wat ook nog best veel tijd kost. We gaan de kerk niet af krijgen helaas, maar we hebben besloten dat we geld achter zullen laten voor de bouwers hier zodat ze het toch af kunnen maken. Wel ontzettend gaaf om te zien waar we het hele jaar acties voor hebben gevoerd. De mensen hier zijn er erg blij mee. Het wordt één van de weinige stenen gebouwtjes uit het dorp.
Het kinderwerk is maandag dan echt van start gegaan. Onze verwachting van ongeveer 40 kinderen is zwaar overtroffen. Iedere dag mogen we rond de 80 kinderen verwelkomen! Sommige moeten bijna een uur lopen vanuit de bergen om te kunnen komen. De leeftijd varieert van 2 tot 20 jaar. En iedereen is enthousiast. De kinderen zijn snel tevreden hier en vinden alles leuk. Iedere dag hijsen 2 van ons zich in een clownspak om de kinderen daar te vermaken. ´s Morgens hebben we het Bijbelverhaal, zingen en de verwerking etc. ´s Middags gaan we spelletjes doen. We hebben ze onder andere leren springtouwen, wat ze geweldig vinden. Ook het mega Twisterveld is een groot succes. De kinderen genieten zichtbaar en worden iedere dag knuffeliger. Ze houden graag even je hand vast, hoe groot ze ook zijn. We merken dat we ondanks de taalbarriere veel liefde mogen doorgeven (en mogen ontvangen!). We zijn erg blij met Maxwell, Carolina en nog wat anderen die het programma aan elkaar praten. Onze Spaanse woordenkennis begint te groeien, maar een Bijbelverhaal vertellen is toch nog wat lastig ;) Het bidden gaat hier op een speciale manier. Er wordt iets voor gezegd wat voor herhaald door de kids. Erg bijzonder.
Met de groep gaat het goed. Wel beginnen de darmklachten zich wat te verspreiden over de groep en af en toe moet er iemand een dagje thuisblijven. Gelukkig valt het allemaal wel mee al is het natuurlijk wel vervelend. We hebben het erg gezellig en goed met elkaar.
Deze week hebben we coy (cavia!) gegeten. Raar idee, maar prima te eten. Er zit wel weinig vlees aan zo´n beestje :) Het velletje hebben we maar laten liggen aangezien de haartjes daar nog op zaten... Bijna ieder gezin, hoe arm ook, heeft een aantal cavia´s rondlopen in huis. Echt een delicatesse hier.

Morgen is de laatste dag van het kinderwerk. We gaan onder andere pannenkoeken eten die we ´s morgens vroeg gaan bakken. Verder worden de gekochte kinderbijbels uitgereikt en mogen de ouders komen kijken. We zijn erg benieuwd hoe het allemaal gaat lopen. Hopelijk blijft het droog. De laatste dagen hebben we aardig wat tropische stortbuien over ons heen gehad!

Nog een leuk weetje is dat we ´s middags na het eten eerst ongeveer drie kwartier siesta houden. Eerst vonden we dat maar raar, maar intussen maken we er dankbaar gebruik van. We liggen dan op oude rijstzakken buiten op de grond en dutten zo even weg. Ook in het kleine busje, wat soms best krap is, vallen we in de gekste standen in slaap. Al hobbelend en stuiterend over zandwegen vol met keien. Gisteren hadden we trouwens een lekke band. Gelukkig had onze handige chauffeur Ruben binnen 10 minuten de band verwisseld en konden we weer verder.

Nog een minder leuk ;) weetje is dat we aan het eind van de middag als we net terugkomen van de bouw en kinderwerk vaak geen water hebben. Dat gebeurt wel vaker hier. Ja dan moet je soms een paar uur wachten voor je een (meestal koude) douche kan nemen.

Vandaag hebben we onze eerste grote spin gezien. Het bleek achteraf één van de meest giftige soorten te zijn die Maxwel, onze dappere Peruaanse groepsgenoot, vakkundig heeft doodgedrukt. Voor de biologen onder ons: het was een terantula.

Zo het is weer een heel verhaal geworden. Nogmaals bedankt allemaal voor de berichtjes in het gastenboek en via de mail. We gaan nu stoppen, want we hebben zo avondsluiting (heerlijk dat samen zingen in de buitenlucht!) .

Adios,
de Perugroep