Lieve vrienden en familie,



hier eindelijk weer een berichtje van ons.

De dagen vliegen voorbij... gisteren kwamen we tot de trieste conclusie dat vandaag onze laatste dag in Rioja is...



We hebben weer geweldige dagen achter de rug. Ik zal ze 1 voor 1 even langsgaan.



Vrijdag:

Vrijdag was de topper van alle dagen. Maar tegelijkertijd ook de meest verdrietige. Vrijdag was de dag van het afscheid, zoals we in de vorige blog al vermeld hadden.

Zes personen van de groep bleven hier achter om pannekoeken te bakken voor alle kinderen. De rest gingen allemaal mee naar Primavera. De bouwers gingen voor de laatste keer aan de slag bij de kerk, en de kinderwerkgroep bij de kinderen. Tijdens het ochtendprogramma hebben we nog druk in alle kinderbijbels zitten schrijven: alle namen van de groep en de tekst ´je bent kostbaar in Gods ogen´ in het Spaans. Toen de pannenkoeken gearriveerd waren kwam ook de bouwgroep erbij zitten. Ook veel ouders van de kinderen waren erbij.
Na de maaltijd hebben we een film gekeken met de kinderen : ´Herbie´. Het is de Spaanse versie van ´Krummel´. Misschien kennen jullie het prentenboek wel, het is van Max Lucado. De kinderen vonden het geweldig. Omdat er geen stroom was in het dorpje hebben we een generator gehuurd in een naastgelegen dorpje.
Na de film was het tijd voor het afscheid. Iedereen kwam buiten in een kring zitten. Het halve dorp was uitgelopen, veel ouders waren erbij.
We hebben eerst nog ff met de kinderen de dagteksten opgezegd (elke dag leerden we ze een nieuwe bijbeltekst), en de liedjes gezongen die we aangeleerd hadden. Carolina had met wat kinderen een toneelstukje over de Verloren Zoon ingestudeerd, het was een groot succes! Er was zelfs een jongetje in een varkenspakje!
Daarna was het tijd voor afscheid en cadeaus. De vrouwen uit de kerk die voor ons gekookt hadden kregen een setje servies, de kinderen die 5 of 4 keer aanwezig waren geweest kregen een kinderbijbel, de mannen uit het dorp die met de bouw van de kerk meehielpen kregen een gigantisch kapmes. De mensen van de kerk in Rioja hebben nog een lied voor ons gezongen.
Nadat we nog een groepsfoto met alle kinderen en met onze groep hebben gemaakt was het echt voorbij... Het was een emotioneel afscheid. De Peruaanse mannen van de bouw stonden allemaal te huilen, de kinderen vonden het ook echt niet leuk dat we weggingen. Zelf vonden we het ook erg moeilijk om weg te gaan... in die anderhalf week hadden we een goede band met ze opgebouwd...we hebben er veel gedaan, en dan moet je dat opeens allemaal achter je laten met de wetenschap dat je er waarschijnlijk nooit meer terug zal komen....
´s Avonds hebben we nog een kampvuur gehouden.

Zaterdag:
Zaterdag was een heel relaxt dagje. We zijn naar een soort natuurpark geweest waar je kon zwemmen, maar waar ook een volleybalveldje was, en waar je ook heerlijk kon wandelen. Wat een prachtige natuur, met wat watervalletjes e.d.!
We hebben daar eigenlijk bijna heel de dag gezeten, en heerlijk uit kunnen rusten.
Zaterdagavond zijn we weer naar de kerk gegaan in Rioja. Het was niet de planning, maar een paar mensen stelden het voor, en uiteindelijk ging bijna iedereen mee. Het was echt een hele mooie dienst. We merken dat we steeds meer kunnen volgen van het Spaans. Ook de liederen zijn niet altijd onbekend. Zo kunnen we ´Cuan grande es El´ goed meezingen: het is de spaanse versie van ´Hoe groot zijt Gij´.

Zondag:
Zondag zijn we naar een kerkje in Aquaverdes geweest, een dorpje dat ongeveer anderhalf uur rijden is. Doordat het heel hard regende (in dat dorpje schijnt het bijna altijd te regenen) waren er nog geen mensen in de kerk, die kwamen langzamerhand binnendruppelen. De dienst begon dus ook ietsje later! Maxwel moest preken, een ontzettende inspirerende boodschap over 2Tim.4:6-8 (over de wedloop die we moeten lopen). We hebben het mimestuk weer gedaan, weer een lied gezongen, en weer een cadeau (de poster) overhandigd aan de gemeente.
Na de dienst hebben we in een restaurantje tegenover de kerk gegeten. Het restaurantje werd gerunt door mensen uit de kerk.
De rest van de middag lekker in de zon gezeten, en ´s avonds nog bijbelstudie gedaan.

Maandag:
Maandagmorgen zijn we als eerste naar een koffiefabriek gegaan. Maxwel had daar nog een maf geintje uitgehaald: hij had de mensen daar verteld dat wij topmodellen waren uit Nederland...! Een kwartier later kwam er een cameraploegje aan.... Het bleek dat de koffiefabriek een tvspotje aant maken was waarbij ze telkens andere culturen aant woord wilden hebben terwijl ze een kopje koffie dronken. Chris en Carola moesten dus een kopje koffie drinken, en dan zeggen: ¨een écht bakje koffie!!¨
Na de koffiefabriek hebben we de basischool van de kinderen Vaders bezocht. Deze week was voor hen de vakantie voorbij, en we kregen van de trotse directeur een rondleiding door de mooie school.
We hebben in Moyobamba gegeten, en zijn daarna naar een paar prachtige watervallen gelopen. Een groot deel van de groep is daar (met kleren en al) lekker het water ingedoken.
´s Avonds hebben we bij onze chauffeur van de combi gegeten. Hij was erg blij met ons, en zei dat hij veel meer ontvangen had dan alleen maar salaris.... fijn om te horen!!!

Dinsdag:
Ik denk dat ik namens iedereen spreek dat het gisteren weer een topdag was.
Om half5 ging bij ons de wekker... om 5 uur moesten we namelijk vertrekken met 2 combi´s! We gingen richting de rivier de Mayo... de ´Amazone´ van Peru zeg maar. De heenweg verliep niet helemaal vlekkeloos. Als eerste namen ze de verkeerde afslag zodat we weer een stuk terug moesten over een vreselijk slecht onderhouden ´weg´. De goede weg was zeker niet van betere kwaliteit, en dat zorgde voor het tweede probleem: de combi´s konden door de grote kuilen en diepe plassen met veel modder niet meer verder rijden. We zouden dus moeten lopen.... Dat deden we ook. Gelukkig lukte het de combi´s wel om zonder ons verder te komen, en even later kwamen ze ons weer achterop zodat we weer verder konden met de combí´s.
Met 2 motorbootjes gingen we de rivier op. Het was echt een prachtige rivier... met een prachtige tropische omgeving! We kwamen aan bij een soort restaurantje waar we een ontbijt kregen: gebakken bananen, een omelet, een een soort Peruaanse aardappel. Natuurlijk ook een kop koffie met ontzettend veel suiker!
Vanaf het restaurantje zijn we met 3 kleine roeibootjes verder gegaan. Peruaanse jongens roeiden. We moesten allemaal stil zijn zodat we mooie beesten konden zien. Omdat we wat vertraging opgelopen hadden met de combi´s waren we eigenlijk daar te laat voor. Maar toch hebben we nog leuke dingen gezien. Op een aantal plekken hebben we apen zien lopen in de bomen bijvoorbeeld! Ook waren er prachtige vlinders, die nog groter waren dan een grote mensenhand!!! Vogels in de meest prachtige kleuren, en bomen die nog met hun wortels ver boven de grond stonden. Een geweldig gezicht! En onafgebroken klonken er allermaal ´oerwoudgeluiden´! Halverwege kwamen we een open plek tegen waar de peruanen van een dikke liaan een schommel hadden gemaakt. Als je in een boom klom (zo´n 3 a 4 meter boven de grond denk ik) hielpen 2 peruanen je om in de ´schommel´ te gaan zitten, ze lieten je los...en als een echte Tarzan slingerde je dan heen en weer!!! Ontzettend cool om mee te maken!!
Omdat we vroeg gegaan waren, waren we rond het middageten weer in Moyobamba (het plaatsje dat het dichtste bij de rivier lag vanaf dat punt). Daar hebben we gegeten en daarna nog even een uurtje gewinkeld.
Rond 5 uur waren we dan eindelijk thuis... 12 uur na ons vertrek. ´s Avonds hebben we om het kampvuur heen een evaluatie gedaan over de afgelopen weken. Hele waardevolle en goede avond. We ervaren echt een eenheid, ondanks alle persoonlijke verschillen. We zijn hier allemaal voor hetzelfde doel! Ook Maxwel en Aracelly waren erg dankbaar voor de afgelopen weken. Het was heel gaaf om met hen te kunnen optrekken! Prachtig om te zien dat God ook in het leven van mensen aan de andere kant van de wereld aan het werk is!!!
Na 24.00 uur hebben we nog heel hard gezongen voor Corine, die vandaag jarig is.

Zo, we zijn weer bij vandaag gekomen. Vandaag hebben we niets gepland. Iedereen is zn spullen aan het inpakken, en nog even voor de laatste boodschapjes en souveniertjes naar Rioja toe.
Morgenvroeg hopen we naar Tarapoto te rijden, waarvandaan we met het vliegtuig naar Lima vliegen. Halverwege de middag hopen we in Lima aan te komen. We zullen in Lima nog een grote indianenmarkt bezoeken, en nog wat toeristische plekjes bekijken. Halverwege de avond zullen we richting Atlanta vliegen. Overdag moeten we dan in Atlanta zien door te komen, en dan vliegen we vrijdagavond weer verder naar Nederland! Daar hopen we rond half9 aan te komen.
Hoewel de meeste van ons behoorlijk bruin zijn geworden, moeten jullie daar zaterdag niet al te veel van verwachten! We hebben dan én 2 nachten gemist én een jetlag door de 7uur tijdsverschil!;-)

Waarschijnlijk zal dit voorlopig de laatste weblog zijn. Misschien dat we in Lima of Atlanta nog aan internet kunnen komen.
We willen jullie in ieder geval hartelijk bedanken voor het meelezen en meeleven! Het was fijn om te weten dat er mensen waren die aan ons dachten en voor ons baden! Zonder Gods hulp hadden we dit nooit kunnen doen! Dankbaar zijn we ook dat er -tot nu toe- geen erge dingen zijn gebeurd. Natuurlijk zijn er wat zieken geweest... de diarree was onvermijdelijk voor bijna iedereen. Maar Godzijdank zijn er geen ernstige dingen gebeurd!

We hopen dat we veel van jullie zaterdag weer mogen ontmoeten!!!
Willen jullie bidden voor een behouden thuiskomt?

Groeten van de Perugroep